يكي بود يكي نبود توسحرها وغروب دلي بود كه سرش را به بالا ميگرفت واسمونوبا چشماش  سوسو ميزد پاي سجاده دل وارزوهاش مي نشست ودعاميكرد وزمزمه مينمود خدايا فردام را به بهترين شكلي كه خودت ميدوني برام بساز ..چاره ساز اي تنها چاره ساز ها ... ندايي امد غصه ها را ازدلت بشوي وبا لبي خندان به جدال با غم برو تا شادي بر همه ارزوهات حكمفرمايي كند . اكثر ادمهاي موفق با گذر ازمشكلاتشون به پيروزي رسيدن ...     

  حرف دل يك گلدان گل سرخ : من  قدر خود را بزرگتر از آن مي دانم كه محبت خويش را از كسي دريغ كنم, حتي اگر كسي محبت مرا درك نكند و به خيال خود سوء استفاده نمايد. من بزرگتر از آنم كه به خاطر پاداش محبت كنم يا در ازاء عشق تمنايي داشته باشم. من در عشق خود مي سوزم و لذت مي برم و اين لذت بزرگترين پاداشي است كه ممكن است در جواب عشق من به حساب آيد... .

 شهيد مصطفي چمران                      دلتون بي غم و استوارباد.